Hirutasun Guztiz Santua

HIRUTASUN GUZTIZ SANTUA  /C

HITZALDIA

Senideok: hauxe zoria gurea! Jainkoaren hirutasuna ospatzen dogu, autortzen eta gurtzen gure Salbatzaile eta Maisu dogun Jesus Jaunari esker. Bera autortzen dogu Espirituak erabilana; bera autortzen dogu Aitaren bardina; eta berak sortuazoten dau gugan Jainkoaganako uste ona (edo konfiantzea), Jainkoari AITA deitzerainoko uste ona eta hurtasuna.

Bizi izan eban Jesusek Jainkoaren hurtasun hori, harenganako uste on hori, eta ez eban besterik behar izan zoriontsu izateko, eta besteak ere zoriontzeko. Beragan sumatzen eban Jainkoaren maitasunak eroian, Espirituaren indarrez, gaisoak osatzera, pekatariei parkamena eta Jainkoaren eurenganako errukia iragartera, eta ahaltsuak eta zapaltzaileak salatzera…

Ez gaitezan, ba, bildurrean edo sasi lotsarietan galdu. Edo ezertarako ez diran berba jariotan azaldu gura misterioa. Begitu deiogun Jesusi eta ikasi daigun beragandik. Harek ez eban beretzat gordeten Jainkoa, berari lagundu eion eta besteak birrindu eizan. Jainkoaren nahia bilatzen eban eta haren esanetara jarten zan bere egunerokoan. Eta horren ondorio lez etozan bere pobretasuna, beste ezer ez behar izatea, pobreak aintzat hartzea, eta danei Jainkoaganako konfiantzara dei egitea.

Jesusen Jainkoagana hurreratzen bagara, haren Espirituak lantzen bagaitu, pobretasuna besarkatu ahal izango dogu, ez gara inoren eta ezeren bildur izango, eta behartsuekaz alkartasuna erakutsiko dogu, eta besteei eta izadiari begirune (errespetua) izango deutsegu.

Jainkoagan sinistea, ba, senideok, ez da umekeria; ez da bardin edo ezaren hurrena Jainkoa hirutasunean gurtzea, Jainkoagan autortzen eta gurtzen dogun alkartasuna, maitasuna, batasuna… geugan isuria dala esan gura dogu, eta horrexek garoaz bestea aintzat hartzera, haregaz alkartzera eta haren beharrizanak norbere beharrizan bihurtzera.

Ez da hau horraitino gure artean ikusten doguna, ezta? Gure artean norkeria, zatiketak, zapalkuntzak eta beste keria asko ikusten doguz, ezta? Ez ete da hirutasunaren misterioan, Jainkoaren konfiantzan sartu ez garalako?

Salatu geikez gure inguruko gehiegikeriak, zapalkuntzak eta bidegabekeriak, baina geure barrura begitu, hango hutsa ikusi, eta jainkotasunaz beteten ez badogu gure barru hori, ez doguz gauzak aldatuko, eta geure tximurrak ere aurpegiratuko deuskuez.

Erantzun deiogun gogo onez Jesusen eskeintzari; sumatu daigun kontenplazinoan dagozan guztien otoitzaren indarra; eta besarkatu daigun Jesusen pobrezia, gure ingurua Jainkoaren aberastasunaz beteteko.

 

 

 

OTOITZA

 

Bakarra dan Jainkoagan
hiru pertsona autortzen doguz
eta ez geure burutapen edo asmakeriaz
Jesusek, bere Espiritua isuriz,
Jainkoari Aita deitzen irakatsi deuskulako baino.

Horrela, alkartasuna, batasuna eta maitasuna
autortzen doguz Jainkoarenean:
Maitasuna dan Espirituagan
maite dauala Aitak maitatua dan Semea.

Emoiguzu Jauna, misterio horretan sartzeko grazia
eta, zure osotasuna gurtuz,
landu daiguzala gure artean, Espirituaren indarrez,
alkartasuna, maitasuna eta alkar zerbitzea.

 

Pazkoaldia: PENTEKOSTE

PENTEKOSTE IGANDEA /C

HOMILIA

Senideok: Pentekoste domekea Jesus aintzatuaren erregaloa hartzeko domekea dogu. Ez dogu esan gura Jainkoak bere Semearen Espiritua emoten deuskula huts-hutsean, Espiritu horri harrera on egiten deutsagula baino. Eta harrera on egiten deutsagu, gure bizitzarako, gure lanerako, gure atsedenerako eta arnasa hartzeko behar-beharrezko dogulako.

Badakigu, senideok, Jainkoagazko hartu-emonak alde batera izten doguzanean, geure makalkerien morroi bihurtzen garana. Espirituaren eraginez ez bada, ezin geintekez Jainkoaren seme-alaba lez agertu. Munduak bere atzaparretan hartzen gaitu eta haren bihurrikerietan galtzen gara eta galtzen dogu alkar.

Espirituaren eraginetara, barriz, erreinuko lanetan jardungo dogu. Ez uste izan erreinuko lanetan jardutea egun guztian eleizatik urten barik egotea danik. Jainko Semeak zeruak urratu, handik urten eta geure artean hasi eban bide bat. Bide horrexi jarraitzea da, senideok, erreinuko lanetan jardutea. Eta hori ezin daiteke Espirituaren bultzadaz baino egin.

Une honetan, Jesusen bideari jarraitzeak zehaztasun argi bat dauka gure artean: herrigintzan daukagun eginbeharraz betetea. Bai, senideok: politikan, herrigintzan, Jainkoaren seme-alaba lez jokatu behar dogu, Jesusen urratsei jarraituz, Espirituaren eraginez. Gure kristau kontzientziak eroaten gaitu, ba, herrigintza horretan, lehenengo ta behin, besteak ere, guk lez uste ez dabenak ere, senide lez hartzera, hareik ere errespetatzera, eta harei gure aukerea erakustera; botoa emonez egiten da hori, alkarrena errespetatuz eta gehiengoa aintzat hartuz.

Jainkoak, senideok —ikusi dogu eta ospatu Pazko aldi guzti honetan zehar, eta gaur ere gogoratu dogu— bakezko gizartea gura dau bere seme-alabentzat; eta bakea lortzeko bide lez parkamena erakutsi deusku.

Badakigu zein gatx egiten jakun, senideok, alkar aintzat hartzea, alkarri harrera on egitea, alkarri parkatzea eta alkar maitatzea. Gatxa da, senideok. Horregaitik emoten deusku Jainkoak bere Espirituaren garra eta adorea. Ez deiogun uko egin Jainkoaren erregalu horri, geure indarrez eta ustez nahikoa dogula uste izanik.

Gogotsu eskatu deiogun maite gaituan Jainko Aita/Amari, bere Espirituaren taupadetan, eta Jesusek urratutako bideetan zehar, jarraitu daigula mundu honen eta gure gizarte honen eraikuntzan.

 

 

Biztuera Pazko Eguna

BIZTUERAKO PAZKO EGUNA  /A - /B - /C

HITZALDIA

Zorionak, senideok! Nazareteko Jesus hila izan da eta Jainkoak biztu egin dau hilen artetik. Hauxe da poza daukaguna! Ez gara heriotzarako, bizitzarako baino. Hauxe da Jainkoak bere Semeagan dinoskuna. Agertu deiogun gure esker ona eta egin daigun jai, heriotzeak bizitzea ez daualako mozten, betiraunean sartzen baino. Eta gure jaia etenbakoa izango danaren irudi izan daitela: eroan gaizala Jainkoaren seme-alaben poztasunera, ugaritasunera, alkarrenganatzera.

Benetakoa dogun poztasun hau ez da gelditzen bakotxaren kolkoan edo barruan; kanpora urteten dau eta besteekaz alkarbanantzen da; besteei ere dei egiten jake poztasun horretara Jainkoa eskuzabala dalako, errukitsua eta gizaki guztion zoriona gura dauana.

Horren barri-emoile egiten dira ikasleak. Bildur barik eta agerian agertuko dabe hila izan dana Jainkoak bizien eta hilen jaun eta epaile izendatu dauala, eta harengan danak hartzen dauzala bere errukian.

Senideok: gauza ederrik asko egingo ebazan Jesusek bere bizitzaldian, baina danak galduko ziran edo oroimenean gogoratuko gendun. Baina gaurkoan beste zeozer dinogu: Jesus ez da amaitu, ez da gogoramena; bizi da Jesus, hilen artetik Jainkoak atara egin daualako.

Ez da erreza hau azaltzea. Baina hauxe da haregaz ibili ziranek eta mahai batetik jan-edan ebenek dinoskuena. Eta guk sinistu egiten deutsegu. Eta, euren antzera, geu ere haren testigu egiten gara.

Ez dogu gura lehengo gizaki zahar lez bizi izaterik, dana heriotzara balijoa lez. Gizaki barri lez bizi izan gura dogu: bizitzeak garaile urtengo dauala sinistuz. Jainkoak bizi izatera deitu gaitu, eta bizitzak haren altzoan hartzen dau bere betea. Eta betiko.

Ebanjeliotik dakigu zein gatx egiten izan jaken Jesusen ikasleei ere hori sinistea. Ez da harritzekoa. Baina hila uste ebena bizi lez sumatzen dabe, eta horren barri emoten hasten dira, harrigarria eta sinistezina egiten bajaken ere.

Zer dagokigu guri? Jainkoari gure esker ona agertzea, bizitzearen testigu izatea eta alaitasuna isurtea. Horregaz batera, heriotzearen indarrak eta harako jokabideak salatzea eta hareen aurka egitea, Jainkoaren seme-alaba lez agertzeko, Jesus Jaunaren jarrerak eta jokabideak azaleratzeko.

 

 

OTOITZA

 

Bizitzarako sortu gaituzu Aita/Ama Jainkoa

eta ez gaituzu heriotzan izten;

horixe da sinisten doguna, baina

ez jaku hain errez egiten.

 

Zugandik aldentzeak heriotzea dakar

eta zugan benetan bizi gara;

heriotzan dana galtzen dala uste izan arren

bizitzakoa da zure azken hitza.

 

Egin gaizuz bizitza zaleak

eta haren testigu eta iragarleak,

lokarripean dagozanen ondokoak

eta guztiei zeure bizia emotekoak.